Logo Burgevoogd

Annemarie is de burgervoogd van Judith

 

‘Het belang van Judith staat voor iedereen voorop’

 

 

Spin in het web. Degene die in goed overleg met instanties en pleegouders alle zorg rond het kind overziet, regelt en zo nodig bemiddelt. Die weet wie er bij het kind betrokken zijn en ervoor zorgt dat zij meepraten en meebeslissen. Dat is Annemarie voor Judith.

 

Hoe is dat zo gekomen?
Ik ken Linda, de moeder van Judith al heel lang. Als kind woonde ze in een gezinshuis bij ons in het dorp. Ik had toen zelf jonge kinderen en Linda kwam regelmatig langs, ze ging mee op vakantie, werd een soort huisvriendin.
Na het gezinshuis kwam Linda via verschillende leefgroepen in een kamertrainingscentrum terecht. Toen ze 21 was, raakte ze zwanger van haar vriendje Barry. In het huis waar ze woonde hebben ze haar onvoldoende laten weten dat ze vrijwel zeker niet zelf voor het kind zou kunnen zorgen. Terwijl ze ondertussen achter haar rug om al het een en ander in gang hadden gezet om het kind na de geboorte uit huis te kunnen plaatsen. Ik kan daar nog boos over worden, dat die hulpverleners te weinig lef hadden om eerlijk te zijn tegen Linda.
Toen Judith werd geboren, was Barry niet meer in beeld. In een soort Meidenhuis is ze geobserveerd en daar bleek dat ze inderdaad niet voor het kindje kon zorgen. Toen kwam de vraag op waar het kind dan wel zou moeten wonen. Er kwam een tante van Linda in beeld, deze tante en haar man werden uiteindelijk het pleeggezin voor Judith. Ze wonen in dezelfde stad als Linda.

‘Mijn man en ik wilden ondertussen graag contact houden met Linda, Judith en het pleeggezin. We hebben ook Barry erbij weten te betrekken. Zo hebben we samen met de zorginstelling die de pleegouders begeleiden een netwerk rond ouders en kind opgezet. Vier keer per jaar organiseren we een bijeenkomst met de pleegouders, Linda, Judith en Barry, de moeder van Barry en Els, de pleegzorgbegeleider. We bespreken dan hoe het loopt, hoe de bezoekregelingen gaan, hoe Judith reageert op elk van ons. Dan weten we van elkaar hoe het ervoor staat met Judith en de mensen om haar heen. Door deze bijeenkomsten kun je ook mogelijk gedoe in de communicatie snel uit de wereld helpen. We benadrukken steeds dat harmonie en bij elkaar zitten van groot belang is voor Judith.

 

Waarom burgervoogdij?
Judith is nu vijf. De eerste jaren stond ze onder toezicht van een gecertificeerde instelling voor jeugdbescherming. Wij zijn de peter en de meter van haar, ze kwam elke anderhalve maand bij ons logeren. Dat deden we om een band met haar op te bouwen, maar ook om de pleegouders te ontlasten.
Na twee jaar zou het gezag van Linda over Judith beëindigd worden. In de meeste gevallen nemen dan de pleegouders de voogdij op zich. Maar die kozen daar niet voor. Ik heb toen samen met mijn man aangeboden om de voogdij op me te nemen. In eerste instantie wilde de gecertificeerde instelling daar niets van weten. Ze vonden het te ingewikkeld, denk ik. Ze noemden ons niet eens in hun verslagen. We hebben toen zelf contact gezocht met de Raad voor de Kinderbescherming. Gelukkig kwam er een andere gezinsvoogd bij de gecertificeerde instelling, die wat meer ruimte gaf voor nieuwe denkrichtingen. Ik was heel blij met haar, zij heeft echt haar nek voor Judith en ons uitgestoken. We hebben een aantal gesprekken met haar gevoerd en ook met een raadsonderzoeker van de Raad voor de Kinderbescherming. Daarna zijn we gaan praten met alle betrokkenen: Linda, Barry, de pleegouders, de moeder van Barry. We hebben het gehad over hun verwachtingen, hun zorgen, hun eventuele angsten. We hebben toen steeds benadrukt dat we juist iedereen erbij willen houden door samen op te trekken. De bezoekregelingen liepen goed, iedereen wilde dat zo houden. Het belang van Judith stond voor iedereen voorop.
De kinderrechter heeft uiteindelijk de voogdij aan mij toegekend. Helaas niet aan ons beiden, omdat dit juridisch niet kan. Een belangrijk argument voor de kinderrechter was het vertrouwen dat Linda en andere betrokkenen in mij en in mijn man hadden.

 

Wist je waar je aan begon?
We hebben het daar wel uitgebreid over gehad met de gezinsvoogd van de gecertificeerde instelling. Maar echt weten doe je het niet, in het begin. Eigenlijk nog steeds niet… Het loopt nu goed, maar wat gebeurt er als er problemen ontstaan? Op wie kan ik terugvallen?
Tegelijkertijd heb ik het vertrouwen dat we er wel uitkomen. En zo niet, dan vinden we echt de juiste personen wel om advies te vragen. Mijn man en ik werken allebei in de zorg. We willen niet denken vanuit wat er allemaal mis kan gaan. Onze motivatie is om een zo normaal mogelijk leven voor Judith te creëren met zo weinig mogelijk bemoeienis van instanties. En dat lukt op dit moment heel goed, ook met deze twee liefdevolle pleegouders. Iedereen kent elkaar, we weten elkaar te vinden. En Judith is ons heel vertrouwd. Er zijn geen voogden meer die beslissingen over Judith nemen, terwijl ze het kind nog nooit gezien of gesproken hebben, zoals bij haar moeder wel vaak het geval was.

 

Hoe verloopt het contact met pleegzorg?
Wij zijn heel tevreden over het contact met Els, de pleegzorgbegeleider. Dat is een stevige dame met veel ervaring, die goed met deze wat afwijkende situatie omgaat. Els ziet de waarde van het netwerk dat rond Judith en haar ouders is gebouwd. Judith ontwikkelt zich op dit moment als een normaal kind. We zien het belang voor Judith om contact te hebben met haar ouders en we benadrukken dit ook telkens naar alle betrokkenen. Het is namelijk niet moeilijk om deze ouders kwijt te raken.
Linda ziet Judith nu elke twee weken bij de pleegouders thuis. Barry ziet zijn dochter iedere zes weken. Ze hebben allebei een duidelijke band met hun dochter. Door het netwerk erom heen en de regelmaat die er is gecreëerd blijft dit in stand. Barry wordt bij zijn bezoeken begeleid door een begeleider van de instelling waar hij woont. De moeders van Barry en Linda hebben ook een aantal keren per jaar omgang met hun kleinkind. Linda is heel blij dat ik de voogdij heb gekregen.

 

Wat betekent het financieel voor jou?
De pleegouders krijgen natuurlijk de pleegzorgvergoeding waar ze recht op hebben. Wij krijgen nergens geld voor en vinden dat ook geen enkel probleem zolang alles goed blijft gaan en er geen extra kosten gemaakt worden. Judith is bij ons verzekerd voor ziektekosten, maar daar betalen we geen premie voor zolang ze minderjarig is. We zijn nu bezig om kinderbijslag te krijgen omdat we daar recht op hebben. We willen er een potje mee opbouwen, voor eventueel onvoorziene uitgaven in de toekomst en voor als Judith groter is. Jammer genoeg gaat dat een beetje moeizaam. Bij de Sociale Verzekeringsbank, waar je kinderbijslag moet aanvragen, zijn ze niet erg behulpzaam en nogal arrogant. Misschien omdat ze niet bekend zijn met deze nieuwe vorm van burgervoogdijschap?
Het overleg met de gemeente gaat overigens prima. Zij moeten de indicatie afgeven voor pleegzorg, en dat doen ze nu elke twee jaar, zonder problemen.

 

De namen van Judith, Linda, Barry en Els zijn gefingeerd, om hun privacy te beschermen.